Opowieść o starym dziecku. Nigdy niepublikowany w polsce debiut jednej z najważniejszych pisarek naszych czasów.
Pewnego dnia w środku miasta pojawia się dziwna dziewczynka. Ma szerokie jak u pływaczki ramiona, w ręce trzyma pusty kubeł, a jej twarz przypomina księżyc w pełni. Nie wie, kim jest ani skąd pochodzi. Wydaje się jednak, że wie więcej, niż ujawnia. Ale każdy, kto próbuje odkryć jej sekret, czuje się, jakby patrzył w mętne lustro… A dziewczynka ma tylko jedno pragnienie. Czy to bunt przeciw dojrzewaniu, czy desperacka obrona przed okrutną rzeczywistością?
A co, jeśli wcale nie jest osobą, za którą wszyscy ją uważają?
Jenny Erpenbeck, laureatka Międzynarodowej Nagrody Bookera. W swojej mistrzowskiej, wielowarstwowej prozie ukazuje los jednostki jako polityczną alegorię i uniwersalną przypowieść o pamięci, wyobcowaniu i brutalności dorastania. Stawia przy tym fundamentalne pytania: czy człowiek może samodzielnie kształtować własną tożsamość? I czy ma szansę się uchronić przed złem?
***
„Od początku zadajemy sobie uporczywe pytania: kim jest główna bohaterka, skąd przybyła, jakie są jej motywacje, dlaczego zachowuje się tak osobliwie i co się z nią stanie? Końcówka książki przynosi niespodziewaną odpowiedź, która skłania nas do powtórnej lektury, a potem do jeszcze jednej i kolejnej. Erpenbeck stworzyła kameralne dzieło o potężnej sile rażenia. Trudno nie ulec jego niepokojącemu urokowi.”
Grzegorz Jankowicz
„Erpenbeck zyskała sławę dzięki „Opowieści o starym dziecku”, jednej z najlepszych powieści debiutanckich, jakie kiedykolwiek napisano.”
Michel Faber, autor książki Szkarłatny płatek i biały
„W „Opowieści o starym dziecku” autorka wykazuje się mistrzowską precyzją, analizując psychologię tajemniczej outsiderki za pomocą języka ostrego jak skalpel – bez cienia sentymentalizmu. Pomimo mrocznej tematyki jest to pełna napięcia opowieść, która z empatią przemawia do outsidera drzemiącego w każdym z nas.”
Rachel Hore, „The Guardian”
„(…) książkę Jenny Erpenbeck można odczytać jako przypowieść o życiu w komunistycznej NRD, charakteryzującym się dobrowolną amnezją, izolacją i podporządkowaniem się władzy. Jednak ta pełna napięcia i niepokoju opowieść ma szerszy wydźwięk. Jej bohaterka wpisuje się w długą tradycję niemieckich postaci literackich, które w wyniku traumy stały się niezdolne do wyrażania swoich myśli, pozbawione pamięci lub zatrzymane w rozwoju, takich jak Woyzeck Büchnera, Kaspar Hauser Wassermanna i Oskar Matzerath z powieści Güntera Grassa „Blaszany bębenek.”
„The Independent”
„Kiedy ukazała się ta ponura, ale fascynująca powieść, Erpenbeck została okrzyknięta jedną z najbardziej wyrazistych i oryginalnych postaci niemieckiej literatury współczesnej.”
„The Independent”
„Intensywna i pięknie napisana.”
„Time Out”
„Od dawna nie czytałam niczego tak dobrego – tak orzeźwiającego, bezkompromisowego i pełnego życia.”
Nicole Krauss, autorka zbioru opowiadań Być człowiekiem
***
Jenny Erpenbeck – niemiecka pisarka i reżyserka teatralna. Jest córką fizyka i filozofa Johna Erpenbecka oraz arabistki Doris Kilias. Jej dziadkowie ze strony ojca, Fritz Erpenbeck i Hedda Zinner także zajmowali się pisarstwem. Erpenbeck uczęszczała do szkoły Erweiterte Oberschule w Berlinie Wschodnim, gdzie w roku 1985 zdała maturę. Ukończyła także 2-letnią naukę introligatorstwa, po czym przez pewien czas pracowała w różnych teatrach jako reżyserka i garderobiana. W latach 1988–1990 studiowała teatrologię na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. W 1990 przeniosła się na studia reżyserskie (uczona m.in. przez Rutha Berghausa, Heinera Müllera i Petera Konwitschny’ego) do konserwatorium im. Hannsa Eislera. Po ukończeniu studiów w roku 1994 pracowała jako asystentka reżysera w Operze Graz.
Opowieść o starym dziecku. Jenny Erpenbeek (Znak Literanova) – już w sprzedaży!