Peter Dupas, nazywany przez śledczych „zimnokrwistym kłamcą o dziecięcej twarzy”, to jedna z najmroczniejszych postaci w historii australijskiej kryminalistyki. Przez lata wymykał się sprawiedliwości, wykorzystując luki w systemie, by ewoluować od podglądacza do seryjnego mordercy.
Urodzony w 1953 roku w Sydney, Dupas był rozpieszczanym przez rodziców, ale odrzuconym przez rówieśników dzieckiem. W szkole przezywano go „Pugsley” (od postaci z Rodziny Addamsów) ze względu na nadwagę i powolne uczenie się. Jego agresja ujawniła się szokująco wcześnie.
Miał zaledwie 15 lat, gdy w 1968 roku zapukał do drzwi sąsiadki, prosząc o pożyczenie noża do warzyw. Gdy tylko dostał narzędzie do ręki, rzucił się na kobietę, dźgając ją w twarz i szyję. Po aresztowaniu wyznał, że nie potrafi wytłumaczyć swojego zachowania, mówiąc jedynie o „nieopanowanej chęci skrzywdzenia drugiego człowieka”. Mimo brutalności ataku, sąd skazał go jedynie na wyrok w zawieszeniu i terapię.
Peter Dupas : „Niezbędnik gwałciciela” i błędy systemu
W dorosłym życiu Dupas próbował wstąpić do policji (odrzucono go ze względu na wzrost), co biegli interpretowali później jako obsesyjną potrzebę kontroli. Szybko wrócił na drogę przestępstwa. W latach 70. i 80. wielokrotnie trafiał do więzienia za gwałty, jednak system penitencjarny traktował go łagodnie.
Wychodził na wolność, by niemal natychmiast atakować ponownie. W 1974 roku zgwałcił kobietę w toalecie i pchnął nożem staruszkę. W 1985 roku zaatakował plażowiczkę miesiąc po opuszczeniu zakładu karnego.
Szczyt jego bezczelności przypadł na rok 1993. Został zatrzymany po napaści na kasjerkę. W jego samochodzie policjanci odkryli przerażający zestaw, który nazwali „niezbędnikiem gwałciciela”: noże, kominiarkę, prezerwatywy, taśmę, kajdanki i łopatę. Mimo tak obciążających dowodów, Dupas wyszedł na wolność już we wrześniu 1996 roku. To był tragiczny błąd.
Peter Dupas: Krwawa seria morderstw
Po wyjściu na wolność w 1996 roku Dupas przestał zostawiać świadków. Rozpoczął serię brutalnych morderstw, w których okaleczał ciała swoich ofiar:
– Margaret Maher (1997): Zmarła od licznych ran kłutych, jej ciało zostało brutalnie okaleczone.
– Mersina Halvagis (1997): Zaatakowana na cmentarzu podczas odwiedzin grobu babci.
– Nicole Patterson (1999): Psychoterapeutka, której zadał 27 ciosów nożem we własnym mieszkaniu.
Podejrzewano go również o zabójstwo 95-letniej Kathleen Downes w domu spokojnej starości.
Peter Dupas: Wpadka i dożywocie
Paradoksalnie, zgubiła go próba zatarcia śladów. W sprawie Nicole Patterson Dupas podał się za klienta o imieniu „Malcolm”. Policja powiązała go z ofiarą, a przeszukanie jego mieszkania ujawniło zakrwawione ubrania i wycinki prasowe o zbrodni.
Dzięki postępom w badaniach DNA, śledczy powiązali go również z zabójstwami Maher i Halvagis. Peter Dupas usłyszał trzy wyroki dożywocia bez możliwości zwolnienia warunkowego.
Dziś przebywa w więzieniu o zaostrzonym rygorze. Choć strażnicy opisują go jako „wzorowego więźnia”, nikt nie ma wątpliwości, że na wolności natychmiast wróciłby do zabijania.